درود ها بر مردان و زنانی که هنرمندان طبیعتند

و با دستانشان بر چهره بهار نقاشی میکنند

باغها و بوستانهای سر سبز را

شالیزار های وسیع و و گندم زارهای طلایی را

درود ها بر همه دلهای بهاری

که بذر عشق ، امید و زندگی می پراکنند بر گوشه گوشه  این سرزمین

درودهای بر انسانها ، آنان که  لطافت طبیعت را لمس می کنند ، آنان که آواز رودخانه را میشنوند ، زنده بودن درخت را احساس میکنند ، و معصومیت پرندگان را در نگاهشان می بینند ، درودها بر انسانی که برای رویش زندگی میکند ، برای ساختن ، برای زندگی،  درود ها بر روح عظیم  انسانی که بر زمین میزید و از زیستنش زمین خشنود است و از زیستنش پرنده در دلهره نیست و از زیستنش  زندگی زیبا تر  در جریان است و جویبار زلال تر میرود به رودی زلال تر می ریزد و رود به دریایی پاک و آبی تر  ،

 من افسانه سرای سرزمین خیال نیستیم ، بلکه آدمی هستیم مثل اکثریت بشر که معتقدم انسان  می تواند به  جهانی پاک تر از هر نوع آلودگی ها و نا پایداری های زیست محیطی دست یابد  و بر پایه توانایی های انسانی خود جهانی زیبا تر در افق آینده ترسیم کند

درود ها می فرستم بر همه انسانهایی که جسم و جانشان همراه جنبش  بهار است  من درود ها می فرستم بر همه انسانها چرا که امید دارم  به جنبش بهاری دلها ، به  عشق ، به طبیعت  و روحی که میلیون ها سال در آن تکامل یافت و سر انجام باز خواهد گشت از همه گم گشتگی ها ، ستیز ها ، ویرانی ها بر آغوش  پرلطافت طبیعت او خواهد یافت آنچه گم کرده ، آشتی خواهد کرد با آنچه ستیز کرده خواهد ساخت آنچه ویران کرده و چه دنیای سبز پر لطافت ولبریز ازعشقی است دنیای این انسان ، و چه عاشقانه است سمفونی صلحی که پرندگان می سرایند برای او که با طبیعت آشتی کرد روح خود را به او امیخت  و به سوی او آغوش گشود