|
وبلاگ شخصی
|

این روزها نسبت پارسال ،پیرار سال پیش پیرار سال و سال قبل تر و قبل ترش احساس آرامش بیشتری دارم ، چون بیشتر به طبیعت و مردم روستا نزدیکتر هستم و سرم گرم زندگی ساده روستایی است. به این فکر میکنم این آرامش شاید حاصل وضعیت کرونایی و خلوتی این روزهایم است، خب تا آدم ها نباشند چالش و دردسر هم نیست، این را همه حیوانات روی کره زمین میدانند و شک ندارم با من موافقند، به این فکر میکنم در سالهای اخیر میتوانستم آرامش بیشتری را تجربه کنم، اما خب آرامش و در طبیعت بودن این روزها را دوست دارم و زندگی ساده روستایی را به دور از هیاهو و چالشهای و ادم های چالش برانگیز،
گاهی برای رسیدن به آرامش باید خودخواه باشیم خودمان را برداریم و برای خودمان زندگی کنیم و به خیلی چیزها و خیلی چالشها فکر نکنیم ، این بهترین لطفی است که میتوانیم در حق خودمام بکنیم...زندگی همین سادگی است، و شاید باید از آدم های پیچیده، پیچ در پیچ دور شویم تا هم روحمان و هم روانمان را از چالشها ، استرس،ها و هزار احساس ناخوشایند در امان بماند ، طبیعت بهترین دارویی دلهره ها و دلتنگی هایمان است...این روزها شکر گزارم که در آغوشش هستم
پی نوشت: عکس رو نزدیک خونمون گرفتم، این درخت ازگیل رو خیلی دوست دارم